Hoe is het om je leven weer op te pakken nadat je jarenlang last had van psychische klachten? Rivka (28) contentspecialist en Melissa (29, ervaringsdeskundig psycholoog) schrijven elkaar brieven over hoe het is om enerzijds te worstelen met spoken uit het verleden, maar anderzijds volop in het leven te staan.

Lieve Rivka,

Fijn om weer van je te horen! Ik kan me alles voorstellen bij wat je schrijft, misschien ook wel omdat ik een zelfde soort behoefte voelde in de afgelopen weken. Ik was moe, ik vond iedereen vervelend en er speelde op persoonlijk vlak nog heel wat meer. Dat zijn ook geen dingen die ervoor zorgen dat ik lekker kan schrijven.

Onverenigbaar?

Je schrijft over het contrast in jezelf, waarbij je eigenlijk de behoefte hebt om je terug te trekken, in jezelf te keren en minder zichtbaar te zijn, terwijl je tegelijkertijd als ondernemer zichtbaar moet zijn om je zaken draaiende te houden. Dat is er eentje die ik wel herken. Ik worstel er zelf ook mee op een bepaalde manier. Ik vind het fijn om te kunnen delen, te vertellen en te inspireren met mijn eigen ervaringen. Tegelijkertijd kan ik ook enorm de behoefte hebben aan verstilling en minder zichtbaar zijn. Twee dingen die eigenlijk nauwelijks met elkaar te verenigen lijken.

Ik zet mijn eigen ervaringen vaak in om de ander te helpen en dat doe ik met veel plezier en liefde. Toch heb ik ook niet altijd behoefte aan die aandacht en aan het zo ‘in the picture’ staan. Ik kan me goed voorstellen dat jij er daarom ook voor hebt gekozen om juist niet als hulpverlener in de GGZ te gaan werken. Juist omdat je niet altijd terug wil grijpen op de meest duistere periode uit je leven.

Nieuwe uitdaging

Dat is ook precies de reden dat ik tijdens mijn studie ook regelmatig getwijfeld heb aan mijn keuze. Was dit wel écht wat ik wilde, voor de rest van mijn leven? Vragen en twijfels waar ik lang niet altijd direct een antwoord op had, overigens. Inmiddels ben ik er wel aardig uit en start ik inderdaad volgende week donderdag met mijn eerste ‘grote mensen baan’. Ik vind het ontzettend spannend én ik kijk er heel erg naar uit. Het zijn ook weer twee uitersten, die elkaar soms misschien ook wel tegenspreken. Er zijn momenten waarop ik niet kan wachten tot ik mag beginnen en op andere momenten kan het me niet lang genoeg duren voor ik begin. Lekker tegenstrijdig weer.

Het is, denk ik, inderdaad ook maar gewoon afwachten hoe het zal lopen. Ik heb tijdens mijn stage natuurlijk wel wat ervaringen opgedaan en ook in m’n werk voor bijvoorbeeld MissionPuppy combineer ik mijn wetenschappelijke kennis met mijn eigen ervaringen. Toch is het op iedere nieuwe plek wel weer even zoeken. Daar mag ik dus volgende week mee beginnen. Een leuke nieuwe uitdaging!

Liefs, Melissa

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.